To silnie rosnąca bylina, wytwarzająca podziemne kłącze, osiągająca nawet do 2 m wysokości. Liście mogą mieć lekko czerwonawy odcień. Kwitnie latem, od przełomu czerwca i lipca do sierpnia. Kwiaty są drobne, zielonkawożółte, zebrane w okazałe baldachy średnicy do 15 cm, wyrastające na szczytach pędów kwiatostanowych. Owoce lubczyka to suche, brunatne rozłupki, z których każda łatwo rozpada się na dwa nasiona – niełupki. Na zimę część nadziemna lubczyka zamiera. Wiosną ze śpiących oczek podziemnego kłącza roślina wypuszcza liczne młode liście i pędy.

Właściwości i działanie: Surowcem zielarskim jest korzeń lubczyku, który zawiera przede wszystkim lotne olejki. Lubczyk zwiększa ilość wydalanego moczu, pobudza wydzielanie soku żołądkowego i reguluje prace przewodu pokarmowego, działa wiatropędnie. Nasiona lubczyku dodawane są do wypieku chleba. Robi się z nich też słodką herbatę z miodem.